Baksteen / Brick

Tot 1 juli kun je in het Groothandelsgebouw in Rotterdam nog de tentoonstelling 'Brick' bezoeken. De tentoonstelling toont nieuwe typen bakstenen van diverse Nederlandse en buitenlandse kunstenaars en architecten. Sommige exposanten hebben zich op het visuele experiment gestort, anderen hebben vooral nieuwe constructieve toepassingen bedacht.
Mijn absolute favoriet was de 'Cube Brick' van Ben Oostrum en Rob Bonneur. Een oer-Hollandse roodbruine baksteen, maar dan in een hexagonale vorm. De 'Cube' heeft niet alleen een prachtig visueel effect maar ook nog eens een constructieve logica. Je vraagt je af waarom nooit eerder iemand er opgekomen was...

During the month of june you can still go visit the exhibition 'Brick' in the Groothandelsgebouw in Rotterdam. The exhibition shows new types of brick by a number of both Dutch and foreign artists and architects. Some of them have gone for the visual experiment, others have developed new constructive applications.
My absolute favourite was the 'Cube Brick', by Ben Oostrum and Rob Bonneur. A quintessential Dutch red brick, but with a hexagonal shape. The Cube does not only have a stunning visual effect, it also posesses a structural logic. Makes you wonder why nobody thought of it before...

vaarwel / farewell

De sloop van ons oude Rotterdams Centraal Station vordert gestaag. Daarom leek het me goed om op de valreep nog even te laten zien hoe het ooit begon. Natuurlijk, van een volwaardig stationsplein (compleet met gezellige plantenbakken!) is al lang geen sprake meer. De ruimtelijkheid van de stationshal is uiteraard al jaren teniet gedaan door de monsterlijke, pal voor de glazen gevel geplaatste winkeltjes. En zelfs de kaartloketten hebben inmiddels plaats moeten maken voor hoogst onpersoonlijke kaartautomaten en de zoveelste Albert Heijn. Maar de fotoos laten in ieder geval wel goed zien waarom het markante gebouw van Sybold van Ravesteyn ooit behoorde tot de parels van de Rotterdamse Wederopbouw architectuur. Met pijn in mijn hart neem ik daarom afscheid...vaarwel!

The demolition of our old Rotterdam Central Station is making a steady progress. That's why I thought it would be a good idea to show you how it once started. Of course, nothing has been left of the well functioning station square (complete with cosy plant containers!) for decades now. The spaciousness of the central hall vanished into nothingness years ago, when a monstrosity of shops was placed straight in front of the glass facade. And even the ticket-office has been replaced by impersonal vending-machines and the umpteenth supermarket. But at least the pictures show clearly why the striking building by Sybold van Ravesteyn was once considered one of the pearls of post-war architecture in Rotterdam. That's why I say goodbye with an aching heart...farewell!








Bron afbeeldingen: www.gemeentearchief.rotterdam.nl

dessins / patterns

Door mijn behangproject voor R&D ben ik de laatste tijd vooral gefocused op dessins.
Hier een aantal mooie ontwerpen uit de vorige eeuw die ik zoal tegenkwam.

Because of my wallpaper project for R&D I've been focused mostly on patterns lately.
Here are some beautiful designs from the previous century I encountered.


Robert Stewart (Kilmun, 1950's)


Lucienne Day (Calyx, 1951)


Lucienne Day (Sequoia, 1959)


Alvin Lustig (1945)

behang & berlage / wallpaper & berlage

Architect Berlage was de afgelopen weken een terugkerend thema in mijn leven. Op dit moment werk ik in opdracht van behangproducent R&H (Rath & Doodeheefver) aan een plan van aanpak voor het ontwerp van een nieuwe collectie exclusieve wandbekleding. R&H was in de eerste helft van de vorige eeuw een grote naam op behanggebied, met een zeer hoog artistiek ambitieniveau ("juist het beste is goed genoeg"). In de jaren '20 brachten ze onder de noemer 'Hollandsche Kunst' een collectie uit met ontwerpen van bekende architecten en sierkunstenaars zoals Berlage, Carel Lion Cachet, Jaap Gidding en Theo Nieuwenhuis. Onderstaand behang 'Ophiodea' werd ontworpen door Berlage. Het is gebaseerd op Ernst Haeckels 'Kunsformer der Natur' en werd door R&H in 1927 op de markt gebracht.

Architect Berlage has been a recurring theme in my life for the past few weeks. At the moment I'm drawing up a plan for wallpaper producer R&H (Rath & Doodeheefver) for the design of a new and exlusive collection of wallcoverings. R&H was a big name in wallpaper in the first half of the 20th century, with the highest artistic ambitions ("only the best is good enough"). In the 1920s they released a collection called 'Holandsche Kunst' ('Dutch Art') with designs by famous architects and decorative artists like Berlage, Carel Lion Cachet, Jaap Gidding and Theo Nieuwenhuis. The wallpaper below, called 'Ophiodea', was designed by Berlage. It was based on Ernst Haeckels 'Kunstformer der Natur' and produced by R&H in 1927.

porselein / porcelain

Ook dit kwam ik tegen in het Haags Gemeentemuseum: Drie compleet verschillende porselein-opstellingen.
De eerste foto laat een 17e eeuwse opsteling zien van Chinees porselein, in een prachtig gedecoreerde vitrinekast. Op de tweede foto weer één van de educatieve 'Wonderkamers', met een in een tegelwand verwerkte vitrine met Delfts Blauw. En de laatste foto toont een spectaculaire stapeling van 3000 kilo Mosa porselein, van hedendaagse kunstenaar Zeger Reyers.

Here's something else I encountered in the Gemeentemuseum in The Hague: Three totally different porcelain displays.
In the first picture you see a 17th century display of Chinese porcelain, in a beautifuly decorated show-case. The second picture shows another one of the educational 'Wonderkamers', with a show-case build into a tile wall, displaying Delftware. And in the last picture you see a spectaculair stacking of 3000 kilograms of Mosa porcelain, by contemporary artist Zeger Reyers.

tegelwerk / tilework

Zondag heb ik de tentoonstelling 'Sixties' in het Haags Gemeentemuseum bezocht. Hoewel ik de tentoonstelling zelf vond tegenvallen (te veel schilderijen, te weinig andere disciplines) blijft het museum uit 1935 van architect H.P. Berlage een prachtig gebouw waar je uren rond kunt dwalen en steeds nieuwe dingen ontdekt. Hier een paar fotoos van wat je er zoal aan tegelwerk tegenkomt. De laatste foto is genomen in een van de educatieve 'Wonderkamers'. Het object is simpelweg bedoeld om te laten zien hoe de trap in elkaar zit, maar door zijn constructieve schoonheid bijna een kunstwerk op zich.

Last sunday I visited the 'Sixties' exhibition in the Gemeentemuseum in The Hague. Although I found the exhibition itself rather disappointing (too many paintings, not enough other disciplines) the 1935 museum by architect H.P. Berlage remains a beautiful building where you can roam around for hours and discover new things every time. Here are some pictures of tilework you might encounter. The last picture was taken in one of the educational "Wonderkamers'. The object is simply meant to explain how the staircase was made, but because of its constructive beauty it's almost a work of art in itself.

winterpret / winterfun

Gistermiddag zou ik eigenlijk een workshop Interieurontwerp gaan geven aan een team van acht mensen van de Boston Consulting Group, als kick-off voor hun verhuizing naar een nieuw pand in Amsterdam. Ik had me ingesteld op een ritje van 3 kwartier. Maar de weergoden planden het anders. Net onderweg begon het flink te sneeuwen en rond Den Haag was het inmiddels spekglad. Er restte mij niets anders dan twee uur lang stapvoets temidden van een ellenlange rij slingerende auto's te proberen om niet tegen mijn voorganger aan te glijden, terwijl de takelwagens op de andere rijbaan inmiddels af en aan reden en mijn aanvankelijk zo goede humeur daalde tot onder het vriespunt. Amsterdam heb ik helaas nooit bereikt maar ik troost me maar met de gedachte dat ik eindelijk eens een 17e eeuws winterlandschap van Jacob van Ruisdael in het echt gezien heb. Compleet met molens!

Yesterday afternoon I was supposed to host a workshop in Interior Design for a team of eight people of the Boston Consulting Group, as a kick-off for their removal to a new building in Amsterdam. I had prepared myself for a 45 minute drive. But the weathergods decided different. Hardly on my way it started snowing heavily and by the time I reached The Hague the road was extremely slippery. For the next two hours the only thing I could do was to move at a walking-pace in an enormous row of meandering cars while trying not to slide against the car in front of me. In the meantime on the other lane towtrucks where driving to and fro and my initially good temper dropped to below zero. Unfortunately I never reached Amsterdam, but I comfort myself with the thought that I finally managed to see for real a 17th winter landscape by Jacob van Ruisdael. Windmills and all!